4. psychotherapy & Social Media

Monday notes*

[…] με την άνοδο των social media φαίνεται να μπαίνουν και τέτοια ζητήματα στην καθημερινότητά μας. Θεωρώ οτι είναι πολύ λυπηρό και απογοητευτικό, το γεγονός οτι έχει αναδυθεί τόσο πολύ το cyber bulling. Έχουν καταστραφεί πολλές ζωές από αυτό. Ειδικά για τα παιδία στην εφηβεία μπορεί να είναι τόσο επώδυνο αυτό που έχουν να αντιμετωπίσουν που να φτάνουν μέχρι και στο σημείο να αυτοκτονούν ( ακραίες περιπτώσεις, αλλά υπάρχουν )….
[…] Φαίνεται λοιπόν πόσο βαθιά στην ζωή μας έχουν μπει τα social media που δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτά πλέον. Μας είναι εντελώς απαραίτητα για να είμαστε “in” όπως λέγανε κάποτε. Δεν θέλουμε να παραδεχτούμε πόσο κακό μας έχουν κάνει στην καθημερινότητα μας αλλά και στην ζωή μας γενικώς.
– REDROSE920

 […] είδαμε ένα βίντεο σχετικά με τις κακές επιδράσεις που μπορεί να έχουν τα social media. Το βίντεο ήταν 20 λεπτά, τη περισσότερη ώρα είχα ένα πράγμα στο μυαλό ..the butterfly effect. Πώς δηλαδή από μια φαινομενικά αθώα φωτογραφία, καταστράφηκαν σχέσεις, φιλίες, φήμες (καλές και κακές), ενώ ακόμη μία κοπέλα αναγκάστηκε να αλλάξει και σχολείο.
Αυτό ακριβώς εννοούσα, όταν έγραψα στο τελευταίο μου μπλόκ ότι ο κόσμος δεν έχει καταλάβει τι διαστάσεις έχει πάρει το ίντερνετ. 
[…] Όλα αυτά εννοείται γίνονται σε καθημερινή βάση, άσχετα απο το ότι δεν φτάνουν στις ειδήσεις έτσι ώστε να τα βλέπουμε. Όλα ξεκινούν από κάτι τόσο απλό όπως ένα αστείο, μια φωτογραφία, ένα βίντεο και φτάνουν στο σημείο που μιλάμε πλέον για cyber bullying  αλλά και για αυτοκτονίες νέων….
– updayte

 Ακόμα και εμείς που δεν μεγαλώσαμε έχοντας στη διάθεση μας τόσα τεχνολογικά μέσα και παρ’ όλα αυτά αδυνατούμε πολλές φορές να διατηρήσουμε μια ισορροπία στη χρήση της τεχνολογίας και του διαδικτύου. Φανταστείτε ,λοιπόν, τα παιδιά των επόμενων γενεών πόσο μεγάλη προσκόλληση θα έχουν απέναντι στον κυβερνοχώρο μιας που θα είναι η εξ ορισμού γενιά του διαδικτύου. […] Ένα μάθημα ,λοιπόν, το οποίο θα ήταν ικανό να τους εκπαιδεύσει στη σωστή χρήση και “κατανάλωση” των παρεχόμενων από τον κυβερνοχώρο υπηρεσιών, αλλά και στο πώς θα μπορέσουν να διατηρήσουν την αυθεντικότητα και την ασφάλεια τους, θα ήταν ευχής έργον για τους νέους της επόμενης γενιάς.
[…] πραγματικά είναι φοβερό να σκεφτείς το βάρος που εναποτίθεται επάνω σου όταν καλείσαι να είσαι διαρκώς διαθέσιμος, ακόμα και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Σαφώς και σε μια φιλία γίνονται θυσίες από όλες τις μεριές, ωστόσο η αδιάκοπη απαίτηση να είσαι ψυχικά και διαδικτυακά διαθέσιμος ανά πάσα ώρα και στιγμή δημιουργεί ένα τεράστιο κλίμα πίεσης και άγχους να προλάβεις να είσαι εκεί πριν συμβεί κάτι ή πριν εκφραστούν αντιδράσεις από τους φίλους. Πώς ,όμως, μπορεί να διατηρηθεί ακόμα και μια διαδικτυακή πλευρά της φιλίας χωρίς το σεβασμό του προσωπικού χρόνου του καθενός;
overthinkingpsy

 Ενώ, στον προηγούμενο αναστοχασμό αναφερόμουν στο μάθημα ως παράδοση, έναν απ’ τους παραδοσιακούς όρους για την περιγραφή μιας εκπαιδευτικής διαδικασίας, σήμερα, εντελώς αυθόρμητα, μου βγήκε να χρησιμοποιήσω τη λέξη συνάντηση. 
[…]Όχι πια σαν μια παράδοση σαν τις εκατοντάδες άλλες, αλλά σαν μια συνάντηση ανθρώπων που κάτω απ’την ομπρέλα ενός πανεπιστημιακού μαθήματος βρίσκονται, συζητούν, δημιουργούν μαζί.

[…]η ύπαρξη του διαδικτύου και των social media μας φέρνει αντιμέτωπους με ερωτήματα αναφορικά με τη “φύση” των διαδικασιών επικοινωνίας και των ανθρώπινων σχέσεων. Και το ερώτημα που προέκυψε σε μένα συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια της κουβέντας είναι το εξής: αν τελικά οι συμβάσεις και τα στερεότυπα που λειτουργούν και (συν)διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε επικοινωνία είναι αναπόσπαστο κομμάτι οποιασδήποτε σχέσης που θέλει να χαρακτηρίζεται ως πραγματική ή αν η δυνατότητα άρσης αυτών των συμβάσεων δεν αφαιρεί τελικά από την ουσία της επικοινωνιακής πράξης.
hazelnut

 Σχολιάστηκε το γεγονός ότι σε ακραία περιστατικά -κυρίως κινδύνου- κάποια άτομα επιλέγουν αντί να δράσουν ή να τραπούν σε φυγή, να αποθανατίσουν τη στιγμή με το οποιοδήποτε κόστος. […]  Όλο αυτό μου θύμισε λίγο την θεωρία των 3 F (fight, flight, freeze) και νομίζω ότι το freeze είναι ακριβώς αυτό που συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις. Το κίνητρο? Δύσκολο να βρεθεί, ίσως να είναι ποικίλα. Νομίζω όμως ότι βαθύτερο απ’όλα είναι μια προσπάθεια ‘εξορκισμού’ του κακού μέσα από την απεικόνιση και επεξεργασία του και μια διαφορετική προσπάθεια αντιμετώπισής του: δεν εμπλέκομαι ενεργά γιατί φοβάμαι, αλλά και ταυτοχρόνως δεν απομακρύνομαι. Μένω εκεί και το παρατηρώ, και γνωστοποιώ και σε άλλους ότι ήμουν εκεί και το έζησα.
[…] το διαδίκτυο είναι ένα μέσο που δημιουργήθηκε με σκοπό την εξέλιξη και την διευκόλυνση μας. Ωστόσο λειτουργεί μέσα από μηχανές και πολλές φορές αντιμετωπίζει τους ανθρώπους σαν μηχανές. Αναμένεται δηλαδή μια μηχανιστική χρήση, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο ανθρώπινος παράγοντας όπως είναι η παρορμητικότητα, η άγνοια, οι διακυμάνσεις στη διάθεση και στα συναισθήματα, το background του κάθε χρήστη……
himaira

 Συνήθως όταν ακούμε για τέτοια γεγονότα, μας φαίνονται τόσο μακρινά, απίθανο να συμβούν σ’ εμάς. Τα πρόσωπα της ιστορίας φαντάζουν διαφορετικά από εμάς, προκλητικά, οι συμπεριφορές τους ανόητες και παιδιάστικες. Παρακολουθώντας το βιντεάκι αυτό συνειδητοποίησα πόσο ”απατηλή” είναι  η ψευδαίσθηση αυτή.
Ίσως τέτοια φαινόμενα  όπως το cyberbulling , να εμφανίζονται διότι οι άνθρωποι δεν έχουν συνειδητοποιήσει πως οι ενέργειες τους στον κόσμο του διαδικτύου έχουν την ίδια βαρύτητα και στην πραγματικότητα και πως κάθε τι που κάνουν  online  επιφέρει τις ανάλογες συνέπειες. Καλό είναι να θυμόμαστε ότι η ” ψηφιακή” πραγματικότητα δεν παύει να είναι πραγματικότητα και συχνά σκληρότερη, εφόσoν τα ίχνη που αφήνει πίσω μένουν ανεξίτηλα, καταπατώντας κατ’αυτόν τον τρόπο ” our right to be forgotten”.
cyberjourneys

 Πόσο εύκολη και επιτρεπτή φαίνεται να είναι η κάθε δυσφήμηση! Το πιο αξιοπερίεργο του θέματος όμως είναι η ευκολία με την οποία κάποιος από τη θέση του θύτη περνάει στη θέση του θύματος. Κάπως έτσι καταλαβαίνεις την επικινδυνότητα που υποβόσκει στο διαδίκτυο. Πόσο άσχημα μπορεί να “τραυματιστεί” κάποιος μέσω του διαδικτύου; Ποιος βάζει τα όρια;
[…] Το διαδίκτυο είναι κάτι που δεν ελέγχεται από εμάς. “Οτιδηπότε ανεβαίνει στο διαδίκτυο, διατηρείται εκεί για πάντα.”[…]
Κάθε μας ανάρτηση είναι σα να ανάβουμε ένα μικρό σπίρτο χωρίς να είμαστε έτοιμοι και εξοπλισμένοι να σβήσουμε τη πιθανώς επερχόμενη φωτιά. Και πόσοι υπάρχουν εκεί μέσα καραδοκώντας ένα “παράπτωμα” για να δημιουργήσουν μια πυρκαγιά!
PsychologistOnMute

* by Natalia

* by Konstantina


psychotherapy & Social Media

Προβολή (MacGuffin) της παρουσίασης therapy (06:05)

Εννοιολογικός Χάρτης: Ψυχολογία και Τεχνολογικά Μέσα (by Christina Gkini)

therapy and technological media 2


Υστερόγραφο: Στο μυαλό ενός ψυχοθεραπευτή

.

.

.

.

.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s