7. ΝΕΤΟΠΙΑ

Δυστοπία – Ουτοπία – Ευτοπία – Νετοπία


Monday notes*

Όταν για παράδειγμα γνωρίζεις κάποιον και θέλεις να τον ξαναδείς, γιατί πρέπει να τον αναζητήσεις στο facebook και να μην του μιλήσεις face to face; Μήπως μία τέτοια συμπεριφορά κρύβει ως έναν βαθμό φόβους και ανασφάλειες που βρίσκουν καταφύγιο πίσω από την ασφάλεια και το απρόσωπο της οθόνης μας; Μήπως τα social media μας έκαναν πιο “κλειστούς” στις σχέσεις μας;
[…] Ένα ακόμα ζήτημα που με προβληματίζει είναι  η ολοένα αυξανόμενη ανάγκη των νέων ανθρώπων να  αντλούν πληροφορίες  εκ των προτέρων για  τα άτομα με τα οποία σκοπεύουν να βγουν ραντεβού…
[…] Οι άνθρωποι γύρω μας δεν είναι βιτρίνες μαγαζιών, να τους ” τσεκάρουμε” και να επιλέγουμε το καλύτερο ” πακέτο”. Η δημιουργία σχέσεων με τους άλλους ανθρώπους απαιτεί  να εκτίθεσαι, να επενδύεις, να απογοητεύεσαι ακόμα και να πληγώνεσαι.  Με το να προσπαθεί κανείς να αποφύγει τα παραπάνω, διαβάζοντας τα προφίλ των άλλων στα social media ,ώστε να είναι καλύτερα προετοιμασμένος, χάνεται ένα κομμάτι της μαγείας! Που πήγε ο αυθορμητισμός, το μυστήριο, η προσμονή να ανακαλύψεις τον άλλον;
– cyberjourneys

To live safe, isn’t living. To always obey, to follow all rules and guidelines…
You haven’t lived until you’ve felt that specific rush, whether its lust or sin, you haven’t lived.
– Emily Tucker

 Δεν μπαινουμε όμως στη διαδικασία να δούμε πόσο κοντά στο μελλον είναι όλα αυτα. Η τεχνολογία τρέχει με απίστευτους ρυθμούς χωρίς να έχουμε τη δυνατότητα να τη κρατήσουμε σε λογικά όρια.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα Google glass. Τα γυαλιά αυτά έχουν όλα τα χαρακτηριστικά που μπορει να προσφέρει και ένας υπολογιστής με το παραπάνω. Πρωτοεμφανίστηκαν το 2013 και από τότε εξελίσσονται ραγδαία. Δέχτηκαν βέβαια κριτική για θέματα ασφαλείας και Προστασίας αλλά φρόντισαν να καλυφθούν οι κατηγορίες προφανώς.
[…] παραδειγμα αποτελούν οι augmented people. Άτομα τα οποία εξαιτίας κάποιου συμβαντος έχουν χάσει κάποιο μέρος του σωματος, και εκείνο έχει αντικατασταθεί είτε με μηχανικό χερι, μηχανικό πόδι κτλ.
 Δίνεται κατ αυτόν τον τρόπο το δικαίωμα σε κάποιους, ανά πάσα στιγμή να τερματίσουν τη λειτουργία του σώματος  σου. Στις πολύ τραβηγμένες περιπτώσεις βεβαια, αλλά συμβαίνουν.
updayte

As our power over others increases, we become less free, for to retain it, we must make ourselves its servants…
John Lancaster Spalding

Το τέλειο προβάλλεται ως εφικτό καλύπτοντας τις ανθρώπινες ατέλειες με την τεχνολογία, όμως με ποιό τίμημα; […] Ο έρωτας ως μια διάσταση της πραγματικής ζωής δεν ξεφεύγει από τη νέα πραγματικότητα. Τα dating apps αντικαθιστούν τη γνωριμία, τα σχετικά εγχειρίδια υποβοηθούν το φλερτ, οι αυθόρμητες πράξεις θυσιάζονται στον βωμό του απόλυτου ελέγχου, η ελεύθερη βούληση καταστρατηγείται και ο έρωτας μετατρέπεται σε ένα μόρφωμα, στρεβλός απόηχος της παλιάς συμβατικής του μορφής που όλοι θαυμάζουμε και συνεχίζουμε να αγαπάμε. Στο μυαλό μου έρχεται ο Wolly το μικρό ρομαντικό ρομπότ του οποίου η αγάπη δημιούργησε μια χαραμάδα ελπίδας σε ένα κόσμο που κατέρρεε και κανένας από τους υπερτροφικούς απόλυτα εξαρτώμενους από την τεχνολογίας πολίτες τους δεν μπορούσε να το δει.
– Papillion

I don’t want to “survive”. I want to live!!
– Captain, from the movie Wall-e

Κανένα όριο δεν υφίσταται πλέον. Ακόμα και η έννοια της προσωπικότητας καταρρίπτεται! Καμία σκέψη δεν είναι απαραίτητη αφού όλα είναι διαθέσιμα και προεπιλεγμένα πριν από μας για μας. Όλα είναι επιτρεπτά, αλλά μέσα στα αυστηρά όρια που έχουν θέσει βάσει των επιλογών που δίνονται με σκοπό την ηδονιστική μας ευχαρίστηση. Όλα “ελεύθερα”, κι όμως τόσο ελεγχόμενα.
Δυσκολεύομαι πάρα πολύ να δεχτώ ότι κάποιος θα έφτιαχνε μια τέτοια εφαρμογή με αυτές τις δυνατότητες. Κάνουμε λόγο για σταδιακή μείωση της κριτικής ικανότητας των ατόμων με το πέρασμα των ετών, για τις συνέπειες της κατάχρησης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης αλλά και όλων των δυνατοτήτων του διαδικτύου, για προσπάθειες να προστατέψουμε την ατομικότητα και την ελευθερία μας σε ανθρώπινα επίπεδα, αλλά όσο προχωράνε τα χρόνια τόσο πιο πολύ παραχωρούμε την ελευθερία μας, με τη μοναδικότητα και τη βούληση μας εξαιρετικά αμφιλεγόμενη σε εποχές με τέτοια τεχνολογική έκρηξη.
overthinkingpsy

No one is you and that is your power.
Dave Groht

Εναποθέτουμε ελπίδες στην εφαρμογή να μας βρει το ιδανικό ταίρι ανάλογα με σπουδές, ασχολίες, ενδιαφέροντα και κάποιες προτιμήσεις, τις οποίες οι ίδιοι έχουμε δώσει. Μόνο σε μένα φαίνεται τελείως ψυχαναγκαστικό αυτό; Πως γίνεται να ορίσουμε πως θα θέλαμε να είναι ο/η σύντροφός μας, προτού καν τον/την γνωρίσουμε; Είναι σα να θεωρούμε τη συντροφικότητα, τον έρωτα και ακόμη παραπέρα την αγάπη κάτι το οποίο απλοποιείται και ως ένα βαθμό ελέγχεται. ΕΥΤΥΧΩΣ ποτέ δε μπόρεσα να ελέγξω, τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό, τον εαυτό μου, τα συναισθήματα μου όσον αφορά αυτό το θέμα. Αλλιώς θα χανόταν η όλη μαγεία και το μυστήριο κάθε φορά.
psychologistonmute

Freedom is being yourself without your permission. -Uknown

Προσπαθώντας να συγκεντρώσω τα κομμάτια και να φτιάξω την εικόνα στο μυαλό μου, βγάζοντας την απ’το αφηρημένο στοιχείο των ιδεών, μου πάει να είναι κάπως έτσι: καλώδια που συνδέουν ανθρώπους και μέρη που δε θα είχαν συνδεθεί διαφορετικά και καλώδια που τυλίγονται γύρω μας σαν σχοινιά, εμποδίζοντας μας να πλησιάσουμε ο ένας τον άλλο. Κάπως έτσι αποτυπώνω στο μυαλό μου το βασικό νομίζω προβληματισμό που εκφράστηκε από όλους: τελικά το διαδίκτυο μας φέρνει κοντά ή μας απομακρύνει;
[…] είναι πολύ νωρίς, ίσως, για να εντοπίσει κανείς το κατά πόσο οι ανθρώπινες σχέσεις και ανάγκες για μοίρασμα, συναίσθημα, δεσμό, στον πυρήνα τους τουλάχιστον, αλλάζουν όντως, τελικά, την εποχή της συνδεσιμότητας ή αν αυτό που αλλάζει είναι ο τρόπος έκφρασης.

Αυτό που σκέφτομαι, πάντως, είναι ότι ακόμα και η λέξη που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε την είσοδό μας στο διαδικτυακό κόσμο είναι το “να συνδεθώ”. Και, εντάξει, αυτό μπορεί να μη λέει και πολλά, μπορεί, όμως, και να αποτελεί μια ένδειξη για το κίνητρο και την επιθυμία που εκφράζει αυτή η επικράτηση του διαδικτύου στην καθημερινή μας ζωή.
hazelnut

Invisible threads are the strongest ties.
Friedrich Nietzsche

 Σε κάτι που είναι πλήρως κατασκευασμένο στα μέτρα μας μπορεί να υπάρξει τίποτα αληθινό; Μπορεί να υπάρξει κάτι ρεαλιστικό; Μπορεί να υπάρξει άραγε πραγματικός έρωτας ή είναι κι αυτό μια <<κατασκευή>>; […] Πώς θα ήταν άραγε να χαμε κάθε φορά για κάθε άνθρωπο τις απαραίτητες πληροφορίες που χρειάζονται για να τον σαγηνεύσουμε ; Σκεπτόμενη όλα αυτά τρομάζω με το πόσο επιρρεπείς γίνονται οι άνθρωποι όταν τους δίνεται η δυνατότητα να γίνονται αρεστοί, να αποκτούν ένα αίσθημα μεγαλείου που τους δίνει τη δυνατότητα να ελέγχουν ανθρώπους και συναισθήματα με τόσο μεγάλη ευκολία ,ακόμα κι αν χάνουν τον εαυτό τους σ’ αυτή τη διαδικασία.
Αυτή είναι η δύναμη της εξουσίας τελικά ; Να έχεις ολη την εξουσία και τον έλεγχο όλων ακόμα κι αν χάνεις τον έλεγχο του ίδιου σου του εαυτού;
– PSYCHODREAMER

For what shall it profit a man, if he shall gain the whole world and suffer the loss of his soul?
Jesus Christ

* Επιλογή και σχολιασμός by Natalia


Νετοπικές αφηγήσεις


(c) – own work (actually nature’s work #negentropy)

.

.

.

.

.

.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s